Alweer een tijdje geleden dat ik nog eens naar mijn site omkeek, maar als een mens eens iets breekt, heb je plots veel tijd.

Vorige week woensdag nogal stom een voetfractuur opgelopen. Mijn voet sliep terwijl ik aan mijn bureau zat. Toen ik wou rechtstaan, zakte ik door die voet. Wat er precies mee gebeurd weet ik niet (ahja, hij sliep tiens!), maar achteraf deed het in elk geval pijn.

Resultaat: een kleine avulsiefractuur aan de basis van de vijfde metatarsaal links. Doctor-speak voor een... euh... tja. Wat schaafsel van een uiteinde van een bot in mijn voet, of zo? Het doet intussen in feite al geen pijn meer (ook niet toen de specialist deze middag zowat mijn hele voet afging en overal drukte). Maar "om problemen in de toekomst te vermijden" toch maar drie weken in de gips.

Deze keer mag ik er tenminste op lopen, dat mocht met de tijdelijke gips die ik had niet. Dat rondhuppelen en met krukken lopen was ik intussen wel grondig mee. Nu kan ik wel voorzichtig rondstappen, en buiten met één kruk lukt het wel. Maar grote afstanden zal ik drie weken lang niet meer afleggen.

Ik weet nog niet goed wat er nu nog gaat kunnen en wat niet meer, maar ik weet wel al dat ik het douchen het meest ga missen. Jezelf elke ochtend wassen met een washandje aan de wastafel is niet plezant. Iemand hier soms ervaring mee?

Gewoon iets dat ik vond bij iemands profiel. Een manier om in het leven te staan:

Speel het spel. Wees niet de hoofdpersoon. Zoek de confrontatie. Maar doe het onopzettelijk.Vermijd bijbedoelingen. Verzwijg niet. Wees week en sterk. Wees slim, steek je nek uit en veracht de overwinning. Kijk niet toe, bewijs niets, maar blijf met alle tegenwoordigheid van geest open voor tekens. Laat je ogen zien, laat anderen erin kijken, zorg voor ruimte en beschouw ieder in zijn eigen perspectief. Beslis alleen met hartstocht. Misluk gerust. Neem vooral de tijd en bewandel zijpaden. Laat je afleiden. Houd je niet doof voor geen boom, voor geen water. Trek je terug in jezelf als je daar zin in hebt en gun je de zon. Vergeet de mensen in je naaste omgeving, verstevig je banden met onbekenden, buig je over bijzaken, wijk uit naar de verlatenheid, vermoord het noodlotsdrama, veracht het ongeluk, analyseer het contrast. Neem je eigen kleur aan, tot je in je gelijk staat en het ruisen van de bladeren zoet wordt. Loop stilzwijgend langs de dorpen. Ik volg je. (Peter Handke)

Dit is een test.